Schorzenia okulistyczne u zwierząt występują częściej niż mogłoby się to wydawać. Pewne problemy mogą być związane z rasą, gdzie specyficzna budowa czaszki i oczodołu może zwiększać ryzyko konkretnych schorzeń (np. rasy brachycefaliczne mają częściej problemy z urazami rogówki) lub predyspozycje do niektórych zaburzeń występują częściej (np. wady powiek u ras z nadmierną ilością skóry na twarzy, zaburzenia autoimmunologiczne m.in. u owczarków niemieckich).
Inne mogą wynikać z przebytych infekcji (np. zrosty trzeciej powieki czy syblepharon jako powikłanie kociego kataru), urazów (m.in. wypadnięcie gałki ocznej), czy chorób układowych (np. zwichnięcie soczewki u pacjentów z zespołem Cushinga).
Są również schorzenia nie mające bezpośredniego związku z rasą, czy gatunkiem, ale są wynikiem podeszłego wieku.